"Tot Nooit Meer" van Sterre Carron

 

Ik lees meestal het liefst standalones. Het is erg boeiend om telkens nieuwe personages en settings te leren kennen. Maar ook reeksen hebben hun charme. De voorspelbaarheid van de gekende personages doet het lezen van deze boeken aanvoelen als thuiskomen. Een van de series die ik trouw volg, is de Rani Diaz-reeks van Sterre Carron. “Tot Nooit Meer” is alweer het zestiende deel rond de eigenzinnige hoofdinspecteur en haar team.

 

De titel is een primeur: voor het eerst kiest de schrijfster voor een titel die niet uit één enkel woord bestaat. “Tot Nooit Meer” klinkt als een afscheid, maar geen nood: de auteur heeft de lezers al verzekerd dat het niet het einde van de reeks inluidt. Eens je het boek gelezen hebt, begrijp je ook de keuze van de titel: die hangt het hele boek als een dreigende donderwolk boven de personages.

 

Zaira Murray is een goedhartige, maar wat opportunistische jonge vrouw, die plots wordt geconfronteerd met haar vaak foute keuzes. Haar vriend blijkt als kleine garnaal diep betrokken te zijn in de drugshandel en wanneer niet alles loopt zoals hij het verwacht, brengt hij ongewild ook Zaira in levensgevaar. In paniek vlucht de jonge vrouw, maar tegenslag zal haar blijven achtervolgen. Is er nog wel iemand die ze kan vertrouwen? Ondertussen wordt Rani gekweld door gewetenswroeging: een jongedame die ze wandelen had gestuurd nadat deze was komen melden dat ze zich bedreigd voelde, wordt zwaar toegetakeld teruggevonden. Had ze dit kunnen voorkomen? Op de koop toe verdwijnt een van Rani's teamleden spoorloos.

 

Zoals altijd weet Sterre Carron de verschillende verhaallijnen netjes te laten samenkomen en naar een vernuftig en bevredigend slot toe te werken. Spanning, mysterie, de nodige gruwel, een vleugje humor en emotie… alles wat je in een (ont)spannende thriller verwacht, is hier aanwezig. De perikelen rond het privéleven van Rani Diaz komen mij wat te soapy over, maar andere lezers zullen hier ongetwijfeld van smullen.

 

Het is niet echt noodzakelijk om de boeken uit de reeks op volgorde te lezen, maar het heeft wel enkele voordelen. Zo kun je de evolutie volgen, niet enkel van de vaste personages, maar ook van Sterre Carron als auteur. Ingenieuze plots waren er al vanaf boek nr. 1, maar het valt op dat de personages alsmaar levensechter worden en dat de character arcs (in dit geval rond Zaira Murray) netjes worden afgewerkt - wat in het verleden niet altijd het geval was. Dit alles toont aan hoe sterk de schrijfster blijft groeien. Van mij mag de reeks nog een tijdje doorgaan…

 

 

Auteur: Sterre Carron

Titel:Tot Nooit Meer

Uitgeverij: Witsand Uitgevers

Jaar: 2021

Aantal pagina’s: 360 p.

ISBN: 9789492934895

"Satya" van Sterre Carron

“Met een kracht komt de hamer op mijn been terecht. Ik kronkel als een vis op het droge en schreeuw het uit van de pijn. Ik probeer weg te kruipen, maar mijn been lijkt verankerd met het bed.”

Ik moet bekennen dat ik een echte gourmand ben. Ik eet graag, en het liefst in een gezellig restaurantje waar lekkere, verfijnde en verrassende gerechten geserveerd worden in een gepaste sfeer. Maar ik kan net zo goed genieten van een pakje frieten. Simpel, ongecompliceerd en je weet steeds wat je kunt verwachten. Lekker, toch?

Voor mij zijn de boeken van Sterre Carron als een pakje friet ‘van de frituur’. Geen grote verrassingen, verfijning mag je niet verwachten, maar het gaat erin als koek (of als een portie friet, in dit geval).

“Satya” is alweer de dertiende roman in de reeks rond hoofdinspecteur Rani Diaz. Sterre Carron heeft een formule ontwikkeld die goed lijkt te werken en haar boeken zijn dan ook erg herkenbaar geworden: een misdadiger wordt geïntroduceerd, die vaak gruwelijke moorden pleegt en die steeds gedreven wordt door een of ander trauma uit het verleden dat zijn of haar daden geloofwaardig maakt. Daarnaast volgen we de dagelijkse beslommeringen in het leven van Rani Diaz.

Experimenten zoals het vleugje van het bovennatuurlijke in “Indigo” en het hyperrealistische “Indra” zijn alweer een tijdje geleden. In “Satya” krijgen we het klassieke patroon van een moord, gevolgd door nog enkele gruweldaden. Aanvankelijk lijken Rani en haar team geen antwoorden te vinden. Ditmaal wordt het privéleven van Rani Diaz wel erg verwikkeld met de moordzaak: zowel haar vriend Bas als haar zusje Romy raken betrokken en daardoor wordt deze zaak voor Rani ook erg persoonlijk én dringend.

Sterre Carron blijft groeien als schrijfster. Meer en meer verschijnen nevenpersonages die meer zijn dan enkel instrumenten die bedoeld zijn om het plot verder te helpen. De beschrijvingen van deze personages zorgen voor meer diepte in het verhaal en leveren ook af en toe de nodige humor. Toch moet ik weer vaststellen dat de auteur vooral sterk is in het beschrijven van vrouwelijke karakters. De mannen in het verhaal zijn meestal eerder schaduwen of karikaturen dan echte personages. Dat neemt niet weg dat ik weer erg heb genoten van “Satya”. Twee- of driemaal een paar uurtjes verdiept in het boek en het was alweer uit.

Wat kan een pak frieten toch lekker smaken …

Auteur: Sterre Carron

Titel: Satya

Uitgeverij: Witsand Uitgevers

Jaar: 2019

Aantal pagina’s: 335 p.

ISBN: 9789492934314

"Seance" van Kevin Valgaeren

“Francis Whitman was de naam van de beroemde wetenschapper die geboren werd op 12 januari 1839 en tachtig jaar later, tijdens de namiddag van 4 april 1919, op gruwelijke wijze van ons heenging.

Ik was Francis Whitman.

En dit is mijn verhaal.”

Omdat ik zo geweldig genoten had van “Blackwell”, de meest recente roman van onze landgenoot Kevin Valgaeren, was ik er erg op gebrand om ook het vorige boek van deze auteur, “Seance”, te lezen. “Blackwell” had me zo in de ban gehouden dat ik erg hoge verwachtingen koesterde.

We schrijven 1873. De Londense chemicus Francis Whitman wordt gevraagd om een seance bij te wonen, waarbij het jonge medium Elisabeth Archer de geest oproept van de reeds lang overleden Katie King. Ms Archer en haar familie hebben hem bewust ingeschakeld om wetenschappelijk aan te tonen dat er wel degelijk leven na de dood is. Aanvankelijk staat Whitman heel sceptisch tegenover het hele gebeuren, maar zijn onderzoek lijkt steeds meer en meer de waarachtigheid van Ms Archers gave te bevestigen. Bovendien raakt hij geobsedeerd door de geest van Katie King; een obsessie die snel overgaat in een wanhopige liefde. Wanneer Whitman geteisterd wordt door duistere visioenen, lijkt het erop dat een kwaadaardige kracht uit het hiernamaals meegereisd is met Katie King.

“Seance” is losjes gebaseerd op het verhaal van chemicus William Crookes, die in de tweede helft van de 19^de eeuw onderzoek deed naar het medium Florence Cook, die (zoals Elisabeth Archer) beweerde de geest van ene Katie King te kunnen oproepen. Net als in “Blackwell” gebruikt de auteur een bewust ouderwetse taal en vertelmanier, waardoor het verhaal heel authentiek overkomt. De sfeerschepping is geweldig. Het doet dan ook erg denken aan literaire klassiekers uit die periode als “The Strange Case of Dr Jeckyll and Mr Hyde”, “Dracula” en de verhalen van Edgar Allan Poe. “Seance” is niet zozeer een horrorroman als een studie van een man en zijn obsessie, en hoewel het hoofdpersonage bijzonder egocentrisch is en weinig sympathiek overkomt, lukt het de auteur om zijn lezers volledig mee te nemen in de gedachtewereld van Whitman. Alweer een geweldig boek en bij het beste wat ik de laatste jaren in het ‘lichtere’ genre in ons taalgebied gelezen heb.

Auteur: Kevin Valgaeren

Titel: Seance

Uitgeverij: Lanno, Tielt

Jaar: 2016

Aantal pagina’s: 334 p.

ISBN: 978401432641

"Schemerzone" van Hilde Vandermeeren

"De donkere gestalte zat in elkaar gedoken met zijn rug naar haar toe, ze zag de achterkant van zijn hoofd met het oranje piekerige haar.
Ze schreeuwde."

Het leven van Kate Evans lijkt in elkaar te storten wanneer ze de diagnose 'narcolepsie' krijgt, een ziekte die haar op de meest ongepaste momenten in slaap doet vallen, en die gruwelijke nachtmerries veroorzaakt, die net echt lijken. Kan ze met zo'n aandoening nog wel functioneren in haar job als verpleegkundige? Nadat ze haar baas in een (letterlijjk) zeer compromitterende positie betrapt, wordt ze 'gepromoveerd' naar de mysterieuze bovenste verdieping van de psychiatrische privékliniek, waar in het geheim Sienna verzorgd wordt, de negenjarige dochter van een beroemd koppel. Een job die heel wat discretie vraagt. Maar tijdens een van haar narcolepsieaanvallen gebeurt er iets schokkends, wat het leven van Kate en heel wat anderen verandert. Kate wordt verantwoordelijk geacht en wordt door de pers en de publieke opinie neergesabeld. Maar ook een duister figuur heeft het op Kate gemunt.

Eerder dit jaar las ik Hilde Vandermeerens debuutthriller, "Als alles duister wordt" uit 2013. Hoewel dat boek me niet geheel overtuigde (lees mijn recensie hier), herkende ik wel heel wat potentieel. Dat potentieel is nu helemaal opengebloeid met haar nieuwste thriller (de vijfde alweer), "Schemerzone". De auteur hanteert een bijzonder leesbare en eenvoudige taal, met korte hoofdstukken en niet al te veel uitweidingen, waardoor het boek zeer vlot leest. Ze weet de spanning ook goed op te bouwen - van in het begin hangt er een zweem van mysterie over het verhaal, die de lezer aanspoort om telkens nog een hoofdstukje te lezen. En nog een. Vandermeeren slaagt erin om de lezer voortdurend op het verkeerde been te zetten en zorgt voor een meer dan geslaagde ontknoping. Bovendien lukt het haar om een aantal sterke personages te creëren en hen ook allemaal een herkenbare, eigen stem te geven, iets wat bij veel auteurs toch wel ontbreekt.

Vandermeeren kiest voor een Britse setting en hoofdpersonages, wat wellicht een goed idee is met het vooruitzicht op vertalingen. Maar het is best wel jammer. Scandinavische thrillers bijvoorbeeld onderscheiden zich door de unieke setting en personages, en de bijzondere sfeer die ze oproepen. Zo ook met Britse misdaadverhalen. Onze Vlaamse cultuur is uniek en boeiend genoeg om er ook een apart genre van te maken. Maar daar zal "Schemerzone" dus niet aan bijdragen. Maar goed, deze bedenking doet natuurlijk niets af aan de vele verdiensten van deze knappe roman. Een bijzonder spannende thriller van internationaal niveau.

Auteur: Hilde Vandermeeren
Titel: Schemerzone
Uitgeverij: Q, Amsterdam/Antwerpen
Jaar: 2017
Aantal pagina's: 299 p.
ISBN: 9789021403991

"Puta" van Sterre Carron

"Ze hurkte en nam het stanleymes van de grond. Met haar linkerarm nam ze Lesleys oorschelp vast en met één woeste haal sneed ze het oor eraf."

Het succes van thrillers en horrorverhalen toont aan dat er een duister kantje schuilt in vele mensen. Zelf wil waarschijnlijk niemand de beschreven gruweldaden meemaken, maar als het bij lezen blijft, kan het niet huiveringwekkend genoeg zijn. Sterre Carron speelt daar aardig op in. In de acht boeken die ze tot hiertoe gepubliceerd heeft, volgt de ene slachtpartij de andere op. De daders lijken wel een wedstrijd te houden over wie het meest gestoord is. En Carron laat het aan die arme hoofdinspecteur Rani Diaz over om de afschuwelijke misdaden op te lossen. 'Puta' is het negende boek in de reeks en hierin doet de auteur er nog een schepje bovenop.

Op korte tijd worden twee jonge vrouwen vermoord aangetroffen. Er is duidelijk een link, want beiden waren lesbisch, werden aangetroffen in een schooluniform en boden hun lichaam tegen betaling aan op de website 'Redlights' (die overigens echt blijkt te bestaan, maar ... foei! Best om je kindjes daar weg te houden). Rani Diaz krijgt het bijzonder druk, want in een andere zaak wordt een ouder echtpaar op een beestige manier om het leven gebracht. Of heeft deze dubbele moord ook met de andere misdaden te maken?

Ik volg niet zo veel reeksen. Die zijn meestal gebaseerd op herkenbaarheid en worden opgebouwd aan de hand van een vaste formule. Voor mij haalt dat al te vaak de kracht uit een verhaal. Sterre Carron slaagt er echter in om telkens weer een ander soort boek te schrijven. Herkenning is er zeker (wat zonder twijfel zal helpen om de schare vaste lezers te plezieren), maak ik heb nooit de indruk dat ik weer de zoveelste doorslag van een 'typisch' Rani Diaz-mysterie zit te lezen. Het basisplot is meestal origineel en verrassend genoeg om te blijven boeien. Dat geldt zeker ook voor 'Puta', dat wat mij betreft een van de betere uit de reeks is. Zeer spannend, bij momenten echt wel gruwelijk (ja, ook ik heb dat duistere kantje) en met een bijzonder ingenieuze ontknoping. Ook in dit boek weet de auteur weer een vleugje sympathie voor de dader op te wekken. Het taalgebruik is zoals steeds heel eenvoudig en draagt ertoe bij dat het boek weer leest als een sneltrein. De kleine foutjes kijk ik met plezier door de vingers.

Voor de ingewijden: 'ik' word weer even vermeld in het boek, maar de auteur heeft wetsdokter Edwin Baeyens ditmaal met vakantie gestuurd. Erg attent van haar!

Ik kijk in ieder geval al uit naar nummer tien. Benieuwd of Sterre Carron me daarmee weer weet te verrassen.

Auteur: Sterre Carron
Titel: Puta
Uitgeverij: Witsand
Jaar: 2017
Aantal bladzijden: 319 blz.
ISBN: 9789492011862

Rani Diaz-wandeling in Mechelen

Wie mijn boekenblog volgt, weet waarschijnlijk wel dat ik de boeken van Sterre Carron rond hoofdinspecteur Rani Diaz wel weet te waarderen. Alle acht boeken uit de reeks heb ik al achter de kiezen; allemaal vlotte, spannende thrillers die zich in en rond Mechelen afspelen en die vooral smaken naar meer. Nummer negen, 'Puta', verschijnt officieel op 12 september. Voor een select groepje trouwe lezers stond er echter al een primeur gepland op zaterdag 9 september: een Rani Diaz-wandeling, gegidst door de auteur zelf, met als klap op de vuurpijl de voorstelling van het nieuwste boek in avant-première.

Ondanks het kwakkele weertje en een fikse bui aan begin van de namiddag, konden we het het grootste deel van de wandeling droog houden. Na de officiële overhandiging van het eerste exemplaar van de nieuwe roman aan de Mechelse Schepen van Cultuur, leidde Sterre ons langs verschillende plaatsen die een al dan niet belangrijke rol spelen in haar verhalen. Mij viel het vooral erg op hoeveel er in de boeken gegeten en gedronken wordt, want we passeerden een indrukwekkend aantal restaurants, eethuizen, cafés, bakkers en broodjeszaken. Een hyperactieve auteur nam haar fans enthousiast op sleeptouw, maar die bleken al net zoveel genoegen te beleven aan het al slenterend met mede-lezers een babbeltje te slaan. Het was vooral gezellig in plaats van instructief, maar dat was zonder twijfel ook de bedoeling. Het werd nog behoorlijk warm toen de zon erdoor kwam en van zo'n wandeling krijg je sowieso al dorst, dus werd er afgesloten in Café Belge met een frisse pint of ander lekkers. Honger was er bij de fans duidelijk ook, maar dan vooral naar het moment dat 'Puta' eindelijk zou worden voorgesteld en naar de mogelijkheid om het boek te laten signeren door de sympathieke schrijfster. De nieuwe titel verkocht dan ook als zoete broodjes (om toch maar in het eet-thema te blijven).

Uitgever Dirk Demuynck had trouwens nog een verrassing in petto: een nieuwe uitgave van Sterre Carrons debuut, 'Mara', kwam vers van de pers gerold en was ook verkrijgbaar. Met een nieuwe, oogverblindend mooie cover is dit trouwens meteen ook het mooiste boek uit de reeks geworden.

Sterre Carron is duidelijk een veelschrijfster, want ze onthulde dat ze verwacht al tegen april nummer tien uit de reeks klaar te hebben liggen. Maar eerst 'Puta' lezen dus ...

"The Ashes of London" by Andrew Taylor

"The noise was the worst. Not the crackling of the flames, not the explosions and the clatter of falling buildings, not the shouting and the endless beating of drums and the groans and cries of the crowd: it was the howling of the fire. It roared its rage. It was the voice of the Great Beast itself."

A historical mystery novel that takes place during and after the Great Fire that destroyed most of London in 1666. In the ruins of St Paul's cathedral, a body is found. Not burned to death, but clearly murdered. Young James Marwood tries to solve the mystery, but is caught in a web oflies and deceit.

Taylor includes a lot of historical detail, which makes for a great historical novel, but I thought the mystery itself wasn't really very involving. I found it a bit slow, as well. Still, a good read and I might try out some more of the author's works.


Author: Andrew Taylor
Title: The Ashes of London
Publisher: Harper, London
Year: 2017 (orig. 2016)
Number of pages: 482 p. ISBN: 9780008119096

"Goat Dance" by Douglas Clegg

"'Good lord, Cup, you talk about her as if...'
'As if what?' I was impatient. Whatever the worst was, I wanted to hear. She'd gone crazy, she'd killed someone, she was a wore, she set fire to buildings (...)
'As if,' he finally finished his sentence, his hands covering his face, 'she were still alive.'"

Young Teddy Amory falls through a crack in the ice and is underwater for forty minutes. Miraculously, she survives the accident. But is it really her who was rescued? A year later, her father commits suicide. Her brother kills their mother and sets the house on fire.

Malcolm 'Cup' Coffey left the town of Pontefract many years ago. Now, he receives a phone call from his lost love Lily, who asks him to return. But when he arrives in Pontefract, he finds out Lily died long ago.

All over Pontefract, sightings are reported of people who died a long time ago.


Professor Prescott finds out that in Pontefract's history, something unspeakably evil happened, and this has now come back to haunt the town.

I bought this book when it came out, nearly thirty years ago, but never got around to reading it. Maybe I thought it was too 'splatterpunk' for me. But now I thought I'd give it a go anyway. The book does have its share of blood and gore, but for about half the book I was pleasantly surprised that it was mainly character driven. It's a quite complex story, with lots of characters. The mystery builds up very nicely. For a while I thought I was reading a five-star horror novel. After that, though, hell breaks loose and the author loses his way a bit. There's a bit too much of people ripping others (and themselves) open, eating them and all sorts of distasteful stuff. Now, I do like a fair share of bood and gore in my horror novels, but too much is too much. In the end, though, the author manages to tie up everything nicely.

Author: Douglas Clegg
Title: Goat Dance
Publisher: Pocket Books, New York
Year: 1989
Number of pages: 422 p.
ISBN: 0671664255

"Joe Speedboot" van Tommy Wieringa

"Mijn onschuld bestond alleen maar uit schuld die nog niet was gematerialiseerd."

Fransje Hermans is een 14-jarige jongen die betrokken raakt bij een bizar ongeval. Hij raakt in coma en wanneer hij ontwaakt, kan hij niet meer praten en is nagenoeg volledig verlamd. Enkel zijn rechterarm functioneert nog. Met de hulp van zijn vriend en dorpsgenoot Joe Speedboot traint hij die arm en begeeft zich in het circuit van de armworstelaars.

Franje zelf is een zeer interessant personage -hoewel niet steeds even sympathiek- maar het is vooral het titelpersonage, die we door de ogen van Franje leren kennen, die memorabel is. 'Joe Speedboor' is een coming-of-ageverhaal over vriendschap, liefde, rivaliteit, desillusie en de zoektocht naar de zin van het leven. Het is zeer levendig en humoristisch verteld, maar er zijn ook heel wat ontroerende momenten.

Wat een geweldige roman. Ik heb wel eens vergelijkingen met John Irving opgevangen, maar die neem ik normaal met een korreltje zout. Maar hoewel dit zeker geen kopie is van Irvings werk, zijn er hier inderdaad heel wat elementen die aan Irving doen denken.

Ik heb in ieder geval enorm genoten van de geweldige schrijfstijl en de schitterende personages. Een echte aanrader!

Auteur: Tommy Wieringa
Titel: Joe Speedboot
Uitgeverij: De Bezige Bij, Amsterdam
Jaar: 2013 (oorspr. 2005)
Aantal bladzijden: 316 blz.
ISBN: 9789023464242

"The Five" by Robert McCammon

"Some things don't change, they never do.
Some things do change, they change with you."

Nomad, Ariel, Mike, Berke and Terry make up the struggling rock band 'The Five'. While on the road, one of them is shot by what at first appears to be a stray bullet. But when the others are fired at as well, they realise the band is being hunted by a sniper. The media coverage skyrockets CD sales and the demand for gigs is enormous. Furthermore, the FBI wants to use the band as bait to catch the shooter. So, the band decide to continue the tour. But they soon realise the sniper is not their only problem.

I really adore Robert McCammon's writing. "The Five" is yet another excellent thriller, which focuses on characterisation. This is quite a hefty tome (nearly 600 pages), but it never becomes dull because you can really feel for the characters. The 'bad guy' is not yet another deranged serial killer, but a well-rounded character whose actions are believable. It will probably help if you like rock music, because a major part of the novel is about life on the road. So much more than just another thriller, "The Five" is a thought-provoking story about friendship and love, good and evil, doubt and faith, courage and cowardice. I really don't understand why this author isn't more popular. He should be right up there with the likes of Stephen King and Dean Koontz.


Author: Robert McCammon
Title: The Five
Publisher: Tor, New York
Year: 2013 (orig. 2011)
Number of pages: 599 p.
ISBN: 9780765370266

"Het alfabet van de stilte" van Walter Van den Broeck

"Alles en iedereen staat op zijn kop. Het hele land, het hele dorp, de hele familie, en ikzelf. En dan willen ze dat ik mijn scriptie op tijd afkrijg: 'Kindermisbruik in de Kerk'.

Het was slechts een kwestie van tijd vooraleer de literaire wereld zich zou storten op de pedofilieschandalen in de Kerk. Met "Het alfabet van de stilte" schreef Walter Van den Broeck in 2013 een, volgens de achterflap, 'beklemmende en serene roman over mensen die de waarheid niet onder ogen durven te zien'.

Kristien Daeleman is een studente die een scriptie wil schrijven over kindermisbruik in de Kerk. Aanleiding is het recente schandaal rond Bisschop Van Groeneweghen, de oudoom van Kristien. De focus is voor haar niet het misbruik zelf, maar de vraag of het celibaat de oorzaak is van alle ellende. Aanvankelijk is haar omgeving zeer enthousiast over het project, maar dat verandert wanneer ze steeds dieper begint te graven. Ze komt in zwaar conflict met haar promotor, haar vriend en haar familie.

Het verhaal wordt afwisselend, in korte hoofdstukjes, verteld door de vele personages uit het verhaal. De taal is overwegend erg volks. Allen vullen de geschiedenis van de familie aan en/of geven ze hun mening over de feiten. Het kindermisbruik wordt slechts sporadisch vermeld - de focus ligt op hoe de verschillende personages alles ervaren. De vraag of het celibaat aan de oorsprong ligt van het misbruik wordt tekens opnieuw in een ander daglicht gesteld. Een antwoord wordt niet echt gegeven. Dat zou ook veel te gemakkelijk zijn. Geen slecht boek, maar niet zo aangrijpend als het onderwerp zou kunnen doen vermoeden.


Auteur: Walter Van den Broeck
Titel: Het alfabet van de stilte
Uitgeverij: De Bezige Bij, Antwerpen
Jaar: 2013
Aantal bladzijden: 223 blz.
ISBN: 9789085425076

"Ex Machina" (Star Trek) by Christopher L. Bennett

"'It is illogical,' Spock countered, 'to disregard the role of emotion in sentient thought. Emotions evolved for a reason; logically, they must serve some practical function.'"

One of the countless Star Trek tie-in novels. "Ex Machina" takes place right about where Star Trek: The Motion Picture ended and focuses on the ramifications of the events described in the movie. It is also a sequel to the TV episode "For the World is Hollow and I Have Touched the Sky", so if you want to read this book, it might be a good idea to (re-)watch these.

Bennett summarises the aforementioned movie and describes how the events have changed the main characters. Spock's encounter with V'Ger has motivated him to look for a balance between living with emotions and controlling them. Kirk is dealing with the guilt he is feeling for the crewmembers that were lost during the mission. And McCoy is still not certain if he wants to stay in Starfleet. The other regular characters also get their bits in the limelight, just like new characters that were introduced in the movie and some new characters the author introduces. It feels a bit crowded for a mere-377 page novel. And then there's the new story which harkens back to the episode mentioned above - this is an often used Star Trek theme of what religion can cause if fanatics want to take over. There are also lots of references to other Star Trek episodes and novels - only Star Trek die-hards will probably find all of them.

It's clear that Bennett tries to to a lot of things in this novel and maybe that's a bit over-ambitious. There's very little of an actual story here. It is very much a novel about the more cerebral aspects of Star Trek and about characterisation; if you expect more action, I suggest that you look elsewhere. I quite liked this one, by the way.

Author: Christopher L. Bennett
Title: Ex Machina (Star Trek)
Publisher: Pocket books, New York
Year: 2005
Number of pages:  377 p.
ISBN: 0743492854

"Een krans om de maan" van Clem Schouwenaars

"Goed eten, goed drinken, goed vogelen. Dat zijn de drie belangrijkste dingen in het leven."

We volgen leraar Michel Oostkamp tijdens enkele dagen rond de allerheiligenvakantie. Zijn relatie met een getrouwde vrouw is net beëindigd en hij is single en eenzaam. Hij bezoekt verschillende mensen: zijn moeder, zijn zus, vrienden, een collega ... en observeert het leven van ' de anderen' - echt contact kan hij niet met hen maken.

Dit is een roman die gaat over de eenzaamheid. Er gebeurt bijzonder weinig. Oostkamp doet bijna letterlijk niets dan 'eten, drinken en vogelen', zoals hij het zelf omschrijft. En als dat gegeven je weinig interessant lijkt, dan heb je nog niets van Schouwenaars gelezen. In zijn typische stijl trekt hij ons mee in de gedachtegang van Oostkamp. Als lezer kruip je in de huid van het hoofdpersonage, beleeft zijn eenzaamheid, voelt zijn weemoed en begrijpt zijn cynisme. De roman laat vooral een trieste indruk na.

Auteur: Clem Schouwenaars
Titel: Een krans om de maan
Uitgeverij: Hadewijch, Schoten
Jaar: 1985 (oorspr. 1971)
Aantal bladzijden: 199 blz.
ISBN: 9070876221

"Eeny Meeny" by M.J. Arlidge

"Sam is asleep. I could kill him now. His face is turned from me - it wouldn't be hard. Would he stir if I moved? Try and stop me? Or would he just be glad that this nightmare was over."

People are getting kidnapped in pairs. They're locked up, given a gun and a choice: if you kill your partner, you'll be set free. If not, you'll both die of hunger and thirst. The work of a very sadistic -female- serial killer. An extremely difficult case for D.I. Helen Grace, especially when she finds out that she knew some of the victims personally.

"Eeny Meeny" is the first in a series of seven (and counting) about D.I. Helen Grace. It caused quite a stir when it was first published. I have to say I'm not quite sure why. Sure it's an easy read, but then for me, there was absoultely nothing that made it stand out from countless other thrillers. The very short chapters and many changes in point of view make this a quick read, but also make it seem very fragmentary. There's very little that's original and character development is just about zero. I never could relate to the protagonist, and the other characters are all rather flat, so that didn't help. Furthermore, some of the events were really a bit far fetched. People surviving without water for two weeks? I don't think so. Sabotaging a car's petrol tank, so that it runs out of fuel at exactly the place you want? Not very likely. Someone chewing their fingernails to the blood, and then being found with long, dirty nails? Oops.

Still, all in all it's a decent thriller, just nothing really memorable.

Author: M.J. Arlidge
Title: Eeny Meeny
Publisher: Penguin, London
Year: 2014
Number of pages: 421 p.
ISBN: 9781405914871

"Revelation Space" by Alastair Reynolds

“The human capacity for grief. It just isn't capable of providing an adequate emotional response once the dead exceed a few dozen in number. And it doesn't just level off—it just gives up, resets itself to zero. Admit it. None of us feel a damn about these people.”

Human colonists are settling Resurgam, the homeworld of the Amarantin, an alien species which was wiped out completely thousands of years ago. Dan Sylveste is an archeologist who is investigating an ancient Amarantin city. He finds out that the very thing that destroyed Amarantin civilization, might still pose a threat.
Ilia Volyova is a crew member of the giant spaceship Nostalgia for Infinity, and is looking for Sylveste, who she thinks can help her captain, who has been infected with a strange virus.
Ana Khouri is an ex-military, now professional assassin, who is hired by the mysterious 'Mademoiselle' to murder Sylveste.
The three stories blend together as Sylveste tries to escape his fate, while at the same time trying to find a cure for the Nostalia's captain and finding out what led to the Amarantin's demise.

An intriguing novel. A quote from fellow author Paul McAuley describes this book as 'cybergoth space opera' and that is an excellent description. There's the universe and time-spanning scope, the cyberpunk factor and a touch of horror. This is so-called 'hard SF', which means there's a lot of focus on technology. It's pretty tough to get your head around the weird science fictional concepts in this book. Ultimately, this is what started to put me off a bit. For me, the book could have done with about 200 pages less, which would have helped the story develop more fluently. A case of 'a touch too much'. It has to be said, though, that this 'hard SF' is usually not my thing, so I'm sure afficionados will love the stuff. Still, I quite enjoyed the book.

Author: Alastair Reynolds
Title: Revelation Space
Publisher: Gollanzc, London
Year: 2013 (orig. 2000)
Number of pages: 598 p.
ISBN: 9780575129061

"A Burnt-Out Case" by Graham Greene

"Liking is a great deal safer than love. It doesn't demand victims."

Querry is a famous architect who is tired of life. He doesn’t feel anything anymore, no drive for his work, no love, no faith - he has nothing more to live for. He escapes the misery of his life by travelling anonymously to a leper colony in the Congo, where he just wants to be left alone. But his intentions are misunderstood - people start believing he's a hero for leaving a successful career behind and helping the lepers. Before to soon a journalist arrives who wants to tell Querry's story to the world. While Querry was gradually starting to heal, tragedy now looms.

It's interesting to see how Greene compares Querry to Deo Gratias, a native who has been diagnosed as a 'burnt-out case' - a leper who is pronounced cured, because he has lost everything that can be eaten away by the leprosy. Querry's mental state is similar to this.

There's very little story here, but the characters are absolutely marvelous. Lots of very philosophical dialogue, but I wasn't bored for a minute. It's a deep-felt novel about suffering and happiness, love and loathing, religion and faith ... This is another of Greene's absolutely brilliant novels. There's very little story here, but the characters are absolutely marvellous. As with some of his other novels, it's very dark and depressing, but there's so much humanity in these pages that it's irresistable. Greene has definitely become one of my very favourite authors.

Author: Graham Greene
Title: A Burnt-Out Case
Publisher: Vintage, London
Year: 2004 (orig. 1960)
Number of pages: 192 p.
ISBN: 9780099478430 

"The Blood Cell" (Doctor Who) by James Goss

"'Oh, shut up. I do have charm. This is me doing charming. It just gets mistaken for indigestion.  Normally by Clara.'"

The Governor is running a high-security prison on an asteroid in space. He's having quite a lot of difficulties with Prisoner 428, who just won't stay in his cell and seems to ignore just about every rule the prison has. And then there's this stubborn young woman, who keeps on trying to get in touch with 428, although she's been told time and time again that visitations are not allowed. But then people start getting killed and soon, the Governor is quite happy that Prisoner 428 -who calls himself the Doctor- is around.

I used to read a lot of fiction tie-ins to movies or television series (Star Trek, Doctor Who, Babylon 5 ...) but I've discovered that, while these books are a nice way of expanding the backgrounds of these series, most of the stories are actally pretty lame. "The Blood Cell" is one of the better examples of "Doctor Who" books. The characterisations of the Doctor and Clara are well done, which is a must in this kind of fiction. Doctor number twelve is his sarcastic self and Clara is very recognisabe too. The bickering between the two is really funny. The beginning of the novel is exciting and the mystery builds up nicely. The fact that we see the events devoloping through the eyes of the Governor, makes this a quite original read. About halfway through, the magic is gone, though, and it turns into a merely good, but unremarkable story. Still, it wouldn't be a bad choice for Doctor Who fans who want to fill the void before the twelfth Doctor's swan song on television at Christmas.

Author: James Goss
Title: The Blood Cell (Doctor Who)
Publisher: BBC Books
Year: 2014
Number of pages: 252 p.
ISBN: 9781849907743

"King of Ithaca" by Glyn Iliffe

"The great beast shifted across the stone floor not two strides away from them. Eperitus realised this was no mere snake but an animal of supernatural proportions. Fighting the urge to take out his sword, he dared to turn his head and behold the full horror of the monster."

"King of Ithaca" is the first in the six-book series "Adventures of Odysseus", which retells the story of mythical Greek hero Odysseus. In the small kingdom of Ithaca, the deceitful Eupeithes threatens to overthrow the aging king Laertes. The best way of protecting Laertes's dynasty seems to be to put his son Odysseus on the throne, but most agree that the young warrior should find a wife first. The titular hero travels to Sparta in a bid to win Helen's hand - the most beautiful woman in the world - and gain the support of Sparta. But there are a lot of other suitors.

These days, there's a tendency in fiction to de-mythologise - ancient tales are told as if they were history, taking all supernatural elements out of the story (Bernard Cornwell's "Warlord" trilogy or Colleen McCullough's "Song of Troy" come to mind). Not so with this story. There are encounters with gods, clashes with giant monsters, love potions, people raised from the dead ... The author uses the myths to great effect, but adds quite a lot to them. In fact, most if this first book stems from the author's imagination (what's a kraken doing in a book about Greek mythology?). So this is not a series you want to read if you want to learn about Greek mythology. Read it as an exciting adventure or fantasy story and you'll be fine.

Author: Glyn Iliffe
Title: King of Ithaca (Adventures of Odysseus)
Publisher: Pan, London
Year: 2009 (orig. 2008)
Number of pages: 384 p.
ISBN: 9780330452496

"Never Let Me Go" by Kazuo Ishiguro

"All children have to be deceived if they are to grow up without trauma."

It isn't easy to review this book without giving away spoilers, but I'm going to try anyway. Really, you have to discover what's going on yourself to really appreciate the book. Superficially, the beginning of the novel might make you think "Never Let Me Go" is a standard coming-of-age story, told by Kathy, a young woman who looks back on her childhood in a boarding school. She tells us about friendships, love and first sexual experiences - things that every youngster growing up finds important. But then there are signs that not everything is at it seems to be. From the beginning she tells us she's a 'carer' but she doesn't tell us exactly who or what she cares for. She also uses words like 'donors', 'possibilities' and 'deferrals' - but it takes a while before we fully understand what they mean. And then there's the enigmatic 'Madame' and her mysterious 'gallery'. Although the story takes place in the 1980s and 90s, it's clear that we're actually reading about an alternate Britain and of a society that is in some ways very different from ours. Or is it?

Kazuo Ishiguro is a British author of Japanese descent. He's probably best known for his novel "Remains of the Day", which was filmed with Sir Anthony Hopkins.  In "Never Let Me Go", Kathy tells her story in a very casual, conversational way. The information is fed to the reader piece by piece. Her naïve point of view is endearing, but once you realise what is actually happening, you really start feeling for her and her friends. The "Never Let Me Go" is a clever novel about hope, the destruction of hope and of resignation. This will stay with me for quite a while.

Author: Kazuo Ishiguro
Title: Never Let Me Go
Publisher: Faber and Faber, London
Year: 2005
Number of pages: 263 p.
ISBN: 0571224121

"Vermoorde onschuld" van Jo Claes

"Met spijt trok hij zich terug. Afronden. Er een einde aan maken. Hij drukte haar gezicht in het kussen, sloeg zijn twee handen om haar keel en kneep. Ze rochelde. Hij kneep nog harder. Ze begon te stuiptrekken. Lang duurde het niet."

De Leuvense thrillerauteur Lukas Lebowski ontmoet in Siena een hevige fan. Het kost hem weinig moeite om de knappe jongedame mee te nemen naar een hotelkamer en haar daar te versieren. Niet lang nadat hij haar verlaten heeft, wordt de vrouw echter vermoord aangetroffen op de kamer. Lebowski kan een alibi voorleggen, dus wordt hij snel vrijgepleit. Maar niet lang daarna worden nog enkele vrouwen uit Lebowski's omgeving vermoord. De verdenking valt nu uiteraard wel op de auteur, zeker omdat de moorden op een vrijwel identieke manier worden gepleegd als hij in zijn nieuwste, nog ongepubliceerde, roman beschrijft. Hoofdinspecteur Thomas Berg wordt op de zaak gezet en die ontdekt al heel snel dat iemand alle moeite doet om de misdaden in Lebowski's schoenen te schuiven. Berg heeft met een wel heel gewiekste moordenaar te maken, en hij moet die bijzonder snel weten te vinden, want alles wijst erop dat er nog slachtoffers zullen vallen.

Het achtste boek alweer uit de reeks rond hoofdinspecteur Thomas Berg en auteur Jo Claes lijkt nog lang niet uitgezongen. Opnieuw schotelt hij de lezer een ingenieus plot voor. Hoewel ik het verhaal aanvankelijk een beetje te veel vond lijken op 'Getekend vonnis', een van de vorige delen, evolueert het uiteindelijk helemaal anders. Er zijn heel wat verrassende plotwendingen en de ontknoping is uiterst bevredigend. Zonder twijfel een van de sterkste delen uit de reeks.


Auteur: Jo Claes
Titel: Vermoorde onschuld
Uitgeverij: Houtekiet, Antwerpen/Utrecht
Jaar: 2015
Aantal bladzijden: 394 blz.
ISBN: 9789089243263